تولید ارز دیجیتال به دلیل ارزش افزوده‌ای که برای نظام ارزی کشور ایجاد می‌کند برای دولت بسیار حائز اهمیت است. درحوزه خرید و فروش ارزهای دیجیتال منع قانونی وجود ندارد و رگولاتور و بازارساز این ارز را بعد از تبدیل به یک ارز خارجی به فروش می‌رساند.

به عبارتی ارز ماین شده تبدیل به یک ارز خارجی می‌شود که در مقابل آن دلار، یورو، درهم و غیره دریافت می‌شود.

این تبدیل به گونه‌ای است که باید به نظام اقتصادی کشور بازگردانده و سودی برای اقتصاد کشور داشته باشد.

این نوع ارزها برای صرافی‌های معتبر که دارای مجوز از بانک مرکزی هستند، قابل خریداری است، یعنی صادرکننده ارز دیجیتال می‌تواند از سامانه نیما، ارز خود را برای فروش بگذارد و یک صراف آن را بخرد و ارزی را که می‌خرد حتی می‌تواند به صورت درهم یا یورو در خارج از کشور، تبدیل کند و به یک واردکننده ایرانی بفروشد؛ پس در این فضا و مسیرمشکلی نداریم و به نظر می‌رسد حاکمیت هیچگونه اختلاف نظری ندارد.

اما در جایی این موضوع حساسیت برانگیز می‌شود که قرار است حجم زیادی از ریال‌های موجود در داخل کشور برای خرید ارزهای دیجیتال به قصد سرمایه گذاری خارجی اختصاص داده شود.

یعنی آنجایی خرید و فروش ارزهای دیجیتال ، خط قرمز بازارساز و رگولاتور است که منجر به خروج سرمایه از کشور می‌شود.

به عنوان مثال، وقتی ریال کشور برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال به قصد سرمایه گذاری خارجی از کشور ایران (حال در قالب خرید خانه در کشورهای حاشیه خلیج فارس، کشورهای همسایه) اختصاص داده شود در این حالت بازگشت این سرمایه به کشور محل بحث است و قانونگذار شروع به ایجاد خط قرمزها و موانع می‌کند.

ناگفته نماند که خروج سرمایه از کشور، در حال حاضر هم به وضوح در حال وقوع است.

به عنوان مثال در حال حاضر دلار را به راحتی از بازار آزاد می‌توان تهیه کرد. شاید در ظاهر، از طریق سامانه سنا به هر نفر بیشتر از 2200 دلار در سال نمی‌دهند اما در واقعیت دلار به راحتی تهیه شده و خروج سرمایه در حال انجام است.»

در مجموع مسئله این است که چرا هنوز خرید و فروش ارزهای دیجیتال با شبهه و تردید همراه است که طبیعتا باید در سامانه معاملات صرافی ها بیاورند و بتوانند حداقل به صورت رسمی کنترل کنند.

از طرفی بحث ماینرها و اجازه دادن استفاده از ظرفیت گاز و برق کشور در حوزه ارزهای دیجیتال، موضوع بسیار مهمی است که حاکمیت باید برای اخذ مجوز و عملیاتی کردن آن گام بسیار مهمی بردارد.

اگر تمام این مجوزهایی که داده شده، عملیاتی شود، عدد خوبی از ارز دیجیتال در کشور جاری می‌شود که طبیعتا تقاضاهایی هم در داخل و هم خارج از کشور وجود خواهد داشت.

به اعتقاد من اگر به نقطه ای برسیم که عرضه ارز دیجیتال اجتناب ناپدیر شود، رگولاتور به این نتیجه می‌رسد که بخش خرید و فروش ارزهای دیجیتال و پاسخگویی به تقاضای داخلی را در قالب مقرراتی بتواند (مثلا به صرافی های مجاز بانک مرکزی) ابلاغ کند که اتفاق بسیار مثبتی در این حوزه خواهد بود.

نویسنده یادداشت: جواد ذاکری – فعال حوزه ارز دیجیتال

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *