خرید و فروش نفت بین ایران و هند علی رغم تمایل دو کشور برای انجام تعاملات سیاسی و اقتصادی غیر ممکن است .

به گزارش برات نیوز، با توجه به افزایش میزان خرید نفت و گاز هند از آمریکا و اعمال تحریم ها علیه ایران در خصوص روابط ایران و هند ، امکان فروش مجدد نفت به هند از ایران وجود ندارد .

این درحالی است که یک دیپلمات ارشد ایرانی در مصاحبه با پایگاه خبری «هندو» گفت: من فکر می‌کنم برای شرکت‌های هندی‌، به رغم افزایش خرید نفت و گاز از بازار امریکا، واردات مجدد نفت از ایران همچنان امری رویایی است.

البته که باید توجه داشت که با اعمال تحریم های آمریکا برای عدم خرید نفت از ایران ما توانسته ایم با ایجاد ساز و کار دور زدن تحریم دوباره فروش نفت را افزایش داده و دراین زمینه رشد قابل توجهی داشته باشیم.

در ادامه مسعود رضوانیان، دیپلمات ارشد ایران در هند به بررسی روابط دو کشور به ویژه در مورد همکاری شرکت های این کشور در چابهار پرداخته است.

اعمال فشار قدرت های دیگر در روابط ایران و هند

وی در پاسخ به اینکه روابط ایران و هند به ویژه با توجه به ادامه فشار تحریم‌های آمریکا را در حال حاضر چگونه ارزیابی می‌کند، گفت: با نگاهی به کل روابط دوجانبه در می یابیم همواره بین دو کشور تفاهم مطلوب، منافع مشترک زیاد و روابط بسیار خوبی وجود داشته‌ است، اما وقتی از روابط اقتصادی و تجاری سخن به میان می آید، شاهد محدودیت‌هایی توسط طرف سومی مطرح می شود که نباید بشود.

قدرت‌های دیگر به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم و به رغم میل دو طرف بر این روابط دوجانبه اعمل فشار کردند.

رضوانیان ضمن اشاره به اینکه برنامه راهبردی همکاری ۲۵ ساله بین ایران و چین هنوز نهایی‌ نشده و تعیین نتایج آن نا معین و زمانبر است گزارش رسانه‌ها درباره ارقام و جزئیات خاص آن را خلاف واقع خواند و گفت: “همکاری خوبی با هند در یکی از پایانه‌های بندر چابهار داریم که توسط یک سرمایه گذاری مشترک بین ایران و هند انجام می‌شود.

این سرمایه گذاری مشترک در حال حاضر کارآیی خود را برای افزایش ترافیک و ترانزیت کالا بین دو کشور از طریق چابهار به کشورهای همسایه، به ویژه افغانستان به خوبی نشان داده است.

پیشنهاد سرمایه گذاری به هند برای توسعه سواحل مکران

وی در ادامه گفت:علاوه بر بندر، یک منطقه آزاد نیز وجود دارد که  می‌خواهیم از آن به عنوان اهرمی برای توسعه کل سواحل مکران با دریای عمان استفاده کنیم. بر این اساس، فرصت‌هایی را برای  سرمایه گذاری در اینجا به هند پیشنهاد کردیم.

البته ما همین پسناد را به کشورهای دیگر مانند ژاپن، چین و حتی اروپایی‌ها نیز ارائه دادیم. در برای همه باز است، اما اولویت را به شرکت‌های هندی می دهیم”.

رضوانیان ضمن تأکید بر اهمیت راه آهن بندر چابهار اظهار داشت: “بحث در مورد این خط ریلی در سال ۲۰۱۰ بین هند و ایران آغاز شد و ما به شرکت‌های هندی پیشنهاد مشارکت در ساخت، جنبه‌های فنی و بهره برداری از پروژه را دادیم. اما این توافق به چند دلیل و به ویژه در سایه تحریم های ناعادلانه علیه ملت ایران، سرانجام عملی نشد.

بنابراین، تصمیم گرفتیم به جای انتظار بیشتر، از منابع مالی و ظرفیت مهندسی خود برای تکمیل خط راه آهن استفاده کنیم. تاکنون ۶۰ درصد از زیرساخت‌های خط راه آهن احداث شده است‌ که به معنی حدود ۴۸ درصد از کل پروژه است.

طبق نقشه، انجام کارهای عمرانی دو بخش از سه قسمت خط چابهار – زاهدان تاکنون آغاز شده و پیش بینی می‌شود که کل پروژه ۶۲۸ کیلومتری تا ژوئن ۲۰۲۱ نهایی شود. فقط قسمت چهارم آن به عهده دولت افغانستان است که همراه با کشوری از آسیای میانه احداث خواهد شد”.

تسهیل در خرید تجهیزات موردنیاز در روابط ایران و هند

این دیپلمات ارشد ایرانی اظهار داشت: “البته هنوز درها برای پیوستن هند و کمک به ایران در این پروژه باز است.

اخیراً سازمان بنادر و کشتی رانی ایران از طریق سفارت ما در دهلی نو به طور رسمی درخواستی را به همراه لیستی از تجهیزات مورد نیاز به مقامات مربوطه در هند ارایه داد که امیدواریم دولت هند بتواند به ما در تهیه این لیست در بازار  هند یاری کند.

هنگامی که حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در فوریه ۲۰۱۸ از هند بازدید کرد، هند توافق نامه‌ای را برای تمدید ۱۵۰ میلیون دلار اعتبار با ایران امضا کرد که با در نظر گرفتن روابط صمیمانه میان دو کشور، انتظار می‌رود اقدامات برای تسهیل خرید این لوازم با حمایت دولت هند به موقع انجام شود”.

رضوانیان با اشاره به اینکه در حال حاضر  هند هیچ نقشی در توسعه چابهار ندارد، عنوان کرد: “هنوز امیدواریم که تعهد خط اعتباری هند در سال ۲۰۱۸  زمینه را برای کمک آن کشور به توسعه این خط ریلی فراهم کند.

امیدواریم که هند به سرعت به این درخواست پاسخ مثبت دهد و ما از دولت این کشور و شرکت‌های هندی استقبال می‌کنیم تا به طریقی در این پروژه عمرانی (احداث راه آهن) بین چابهار-زاهدان و پروژه دیگری که زاهدان را به مشهد-سرخس در مرز با ترکمنستان متصل می‌کند، شرکت کنند”.

تکذیب سرمایه گذاری 400 میلیون دلاری هند در چابهار

البته وی این نکته مهم را هم یادآور شد که بندر چابهار صرفاً توسط خود ایران و نه هیچ کشور دیگری توسعه یافته است و ادعای سرمایه گذاری ۴۰۰ میلیون دلاری هند در بندر چابهار نیز صحت ندارد.

تنها مبلغ سرمایه گذاری متعهد شده توسط هند تاکنون حدود ۸۵ میلیون دلار است که قسمت کمی از آن جذب شده و انتظار می روذ بقیه آن به صورت تامین برخی از قطعات و تجهیزات تا پایان سال جاری به ایران منتقل شود”.

رضوانیان افزود: “معتقدیم که همسایگی ایران با هند بهترین گزینه برای بازار هند است.

به دلیل روابط نزدیک، ما  نفت خام خود را به صورت اعتباری به هند می فروشیم، بنابراین هند می‌تواند آن را فراوری کرده و حتی مجددا به دیگران بفروشد و به موقع به ما پول پرداخت کند.

مدت زمان کوتاه ۷ تا ۸ روز برای تحویل نفت خام به بنادر هند نیز چیزی منحصر به فرد است که اطمینان کافی در مورد دسترسی به منابع نفتی را فراهم می‌کند.

وی در پایان در پاسخ به سوالی مبنی بر چگونگی اثرگذاری نتیجه انتخابات آمریکا بر روابط ایران و هند نیز اظهار داشت: “اگرچه پیش بینی آنچه در آینده ممکن است رخ دهد شاید زود باشد، اما معتقدیم که روابط دوجانبه ما به ویژه در تجارت و سرمایه گذاری نباید با اشخاص ثالث ارتباط پیدا کند و من فکر می‌کنم برای شرکت‌های هندی‌، به رغم افزایش خرید نفت و گاز از بازار اآمریکا، واردات مجدد نفت از ایران امری رویایی است”.

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *