به تازگی خبر توقف صادرات فولاد به افغانستان منتشر شده است.

به گزارش برات‌نیوز، اتفاقات اخیر و حضور طالبان در افغانستان باعث شد تا مسیر مراودات ایران و افغانستان کمی تغییر کند.

از زمانی که طالبان حکمرانی بر افغانستان را به دست گرفت، گمانه‌زنی‌ها در رابطه با مراودات میان ایران و افغانستان آغاز شد.

برخی از کارشناسان عقیده داشتند که باید چشم روی بخش عظیمی از تجارت با افغانستان ببندیم.

اما به گفته برخی دیگر، طالبان به خوبی می‌داند که به منابع ایران محتاج است.

این دسته از کارشناسان عقیده داشتند که تجارت با افغانستان تعطیل نخواهد شد و به همان منوال قبلی ادامه می‌یابد.

البته باید این نکته را نیز در نظر گرفت که میزان مصرف بعضی از محصولات صادراتی در افغانستان کم است.

طبیعتاً طالبان با توجه به سیاست‌هایی که در پیش گرفته ممکن است برخی از این مراودات تجاری را متوقف کند.

به تازگی یک کاشناس حوزه فولاد اعلام کرده است صادرات فولاد به افغانستان متوقف شده است.

به گفته کیوان جعفری طهرانی، با تغییر شرایط سیاسی در این کشور، امکان صادرات فولاد به افغانستان وجود ندارد.

وی در این زمینه گفت:

خردادماه امسال خبری منتشر شد مبنی بر اینکه ذوب آهن اصفهان یک قرارداد ۴.۳ میلیارد دلاری برای صادرات خطوط ریلی به افغانستان امضا کرده است.

شرایط حاصل از حضور طالبان در افغانستان طبیعتاً باعث می‌شود که این قرارداد هم مانند صادرات فولاد به این کشور معلق بماند.

این منع صادرات فولاد به افغانستان تا زمانی ادامه دارد که مناسبات سیاسی میان دو کشور کاملاً روشن شود.

توقف صادرات فولاد به افغانستان به دلیل مصرف کم

این کارشناس حوزه فولاد معتقد است یکی از دلایل توقف صادرات فولاد به افغانستان، مصرف کم فولاد در این کشور است.

جعفری طهرانی میزان مصرف فولاد در افغانستان را سالیانه بین 1 الی 1.5 میلیون تن گزارش کرد.

طبق گزارشات منتشر شده، میزان صادرات فولاد به افغانستان از سوی ایران، گاهی تا 500 هزار تن در سال بوده است.

جعفری طهرانی در این رابطه افزود:

افغانستان در پروژه معدن حاجیگک در نزدیکی کابل که کنسرسیون هندی-افغانی در سال ۲۰۱۲ مسئول استخراج از این معدن بودند، مجوزی برای تأسیس کارخانه فولاد در دو فاز با ظرفیت ۶‌.۲ میلیون تن اعطا کرد.

قرار بود هر فاز با ظرفیت ۳.۱ میلیون تن تأسیس شود.

هر کدام از آن‌ها هم دو به فاز تقریبا ۱.۵ میلیونی تقسیم می‌شد.

در کنار آن هم قرار بود یک نیروگاه برق تأسیس کنند.

این ۶.۲ میلیون تن مازاد بر نیاز افغانستان بود.

افغانستان می‌خواست علاوه بر تأمین نیاز داخلی که حدود یک میلیون تن بود و حتی به علت افزایش نیاز داخلی برای ساخت و ساز به یک و نیم میلیون تن هم می‌رسید، به همسایه های شمالی خود نیز صادرات فولاد داشته باشد.

اما این اتفاق نیفتاد و افغانستان همچنان واردکننده فولاد ماند.

بیشتر حجم صادرات فولاد به افغانستان را مفتول فولادی و فولاد ساختمانی تشکیل می‌داد.

صادرات فولاد به افغانستان برای ایران مفید بود

طبیعتاً منع صادرات فولاد به افغانستان برای ما پرضررتر از خود افغانستان است.

صادرات برای کشور ما به ارزآوری منجر می‌شود که می‌تواند تا حدی وضعیت اقتصادی را از رکود خارج کند.

چندی پیش نیز صادرات فولاد ایران به عراق به دلیل وضع قوانین مالیاتی 90 دلار بر تن، متوقف شد.

این منع صادرات بیشتر برای محصولات نوردی همچون میلگرد اتفاق افتاد.

این یعنی ایران عملاً بازار عراق را از دست داد.

اما در همین شرایط بازار افغانستان جایگزین خوبی برای بازار عراق بود و تا حدی می‌توانست ضرر حاصل از این اتفاق را جبران کند.

با این حال افغانستان نیز از ابتدای سال 1400 بحث عوارض وارداتی محصولات نوردی را پیش کشید.

از همان وقت بود که صادرات فولاد به افغانستان نیز کاهش یافت.

حالا هم با توجه به شرایط سیاسی و نیاز کم افغانستان به فولاد، این صادرات به طور کامل قطع شده است.

در حال حاضر نیز مشخص نیست که این وضعیت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.

پیش از هر چیز باید دید که مناسبات سیاسی ایران و افغانستان به چه مسیری خواهد رسید.

بیشتر بخوانید: صادرات ایران به افغانستان در سایه طالبان

صادرات سوخت ایران به افغانستان

با وجود توقف صادرات فولاد به افغانستان، چندی پیش یک مقام ایرانی از شروع دوباره صادرات سوخت به افغانستان خبر داده بود.

اما این اتفاق چطور رخ داد؟

بعد از خروج بسیاری از شهروندان افغان از شهرهای این کشور، نگرانی‌ها بابت اعلام تلافی‌جویانه طالبان زیاد شد.

همین ماجرا سبب شد تا قیمت بنزین در افغانستان به ۹۰۰ دلار در هر تن برسد.

افزایش ناگهانی قیمت سوخت طالبان را به این فکر انداخت که مراودات تجاری با ایران را در این زمینه حفظ کند.

در پی این درخواست طالبان، اداره کل گمرک جمهوری اسلامی ایران ممنوعیت صادرات سوخت به افغانستان را که از ششم اوت مصادف با ۱۵ مرداد لغو کرد.

این ممنوعیت صادرات به دلیل نگرانی‌های ایران نسبت به ایمنی تجارت در افغانستان اعلام شده بود.

طبق درخواست طالبان و رفع نگرانی‌ها از بابت مناسبات سیاسی با این کشور تعرفه واردات بنزین، دیزل و گاز مایع از کشورهای همسایه به افغانستان ۷۰ درصد کاهش یافت.

در حال حاضر ایران در دو حوزه صادرات بنزین و گازوئیل با افغانستان همکاری می‌کند.

آمادگی بخش خصوصی برای توسعه همکاری با افغانستان

همانطور که در ابتدای این گزارش اشاره کردیم، افغانستان از بسیاری جهات به ایران وابسته است.

طالبان نیز از این وضعیت آگاهند و در برخی موارد به کمک ایران نیاز مبرم دارند تا بتوانند کشور را سرپا نگه دارند.

حال ممکن است برخی مراودات تجاری نظیر صادرات فولاد به افغانستان به دلیل مشکلات سیاسی تعطیل شود.

اما با این حال اینطور نیز نخواهد بود که تمامی راه‌های ارتباطب با افغانستان بسته شود.

در همین زمینه، نایب‌ رییس اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران، محمد امیرزاده،  اعلام کرد:

بخش خصوصی برای توسعه همکاری‌‌‌های اقتصادی و صنعتی با افغانستان آماده است.

امیدوارم سیاستگذاران کشور با همکاری بخش خصوصی، سند توسعه روابط اقتصادی با افغانستان را به پیش ببرند.

زیرا هرچه در توسعه داخلی افغانستان شرکت و در فرآوری معادن آن‌ها کمک کنیم، موجب اشتغال در افغانستان خواهد شد که به نوعی فشار را از بازار کار ایران هم کم خواهد کرد. 

امیرزاده معتقد است اشتراکات قومی و فرهنگی ما با افغانستان زیاد است و فقط مرز جغرافیایی جداست.

به گفته او، رابطه ما با افغانستان باید راهبردی و اقتصادی باشد.

او در ادامه سخنان خود افزود:

با توجه به اینکه ایران از ذخایر بالای انرژی و افغانستان از ظرفیت‌‌‌های بالای معدنی برخوردار است، این دو مزیت می‌تواند برای اقتصاد ما موثر باشد.

حتی اگر کشورهای دیگری هم بخواهند در افغانستان سرمایه‌گذاری کنند، ما می‌توانیم با ایجاد امنیت انرژی در توسعه افغانستان و به تبع آن رونق اقتصادی دو کشور موثر باشیم.

هرچه در افغانستان توسعه کار، صنعت و اشتغال اتفاق بیفتد و هرچه بتوانیم در خدمات‌دهی به عمران و آبادی این کشور کوشش کنیم هم برای امنیت ما مهم است و هم یک رابطه پایدار اقتصادی شکل خواهد گرفت.

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *