در چند هفته گذشته لباس کاروان تیم ملی المپیک حواشی بسیاری را به دنبال داشت.

به گزارش برات‌نیوز، کشور ما پر است از طراحان لباس هنرمندی که معمولاً به دلایل مختلف کار آن‌ها به چشم نمی‌‌آید!

چندسالی می‌شود که در رویدادهایی نظیر جشنواره‌های فرهنگی و هنری وجود خط قرمزها اجازه فعالیت به طراحان نمی‌دهند.

بسیاری از این طراحان علاقمند به طراحی لباس برای سلبریتی‌ها و هنرمندها بودند اما به دلیل همین خط قرمزها این امکان میسر نشد.

محسن ناصری، طراح مد و لباس و مدرس دانشگاه در این رابطه می‌گوید:

ما طراحان مد و لباس شاید در رویدادهایی مانند جشنواره های فرهنگی و هنری به دلیل خط قرمزها نتوانیم لباس سلبریتی ها را پوشش دهیم.

به دلیل اینکه یک بخش از آن به انتخاب خود هنرمندان ما مرتبط است.

و یک بخش دیگر، دیگرانی که آنجا هستند با فرهنگ ما خیلی سنخیت نداشته باشند.

ولی جام جهانی و المپیک رویدادهایی جهانی هستند که طراحان مد و لباس ما می‌توانند اتفاقا کارهایشان را نمایش دهند.

عرض اندام کرده و روی آن سرمایه گذاری کنند.

وی معتقد است تاکنون شرایطی فراهم نشده است که بتوانیم در زمینه طراحی لباس برای رویداد بزرگی چون المپیک به نتایج و تصویر دلخواه برسیم.

او در ادامه سخنانش گفت:

مگر چند رویداد در طول سال داریم که می‌تواند ویترینی برای برندها و لباس‌های ملی ایران باشد.

بسیاری از طراحان مد و لباس در کشور، در هر دوره تلاش می‌کنند در رویدادی همچون المپیک بتوانند فضا و بستری برای بهترین‌های ایران را در زمینه طراحی لباس فراهم کنند.

اما در نهایت خروجی همچنان با انتقادهایی همراه است.

عدم توانایی لباس تیم ملی المپیک برای درخشش در ویترین جهانی

سوال مهمی که مطرح می‌ضشود این است که با وجود برخورداری از طراحان هنرمند و مطرح چرا در رویدادهای مختلف نمی توانیم ویترین درستی از لباس ها و برندهای ایرانی را در دنیا به نمایش بگذاریم؟

ناصری در پاسخ به این سوال گفت:

در المپیک ۲۰۰۸ پکن بود که من هم طرحی را ارائه دادم.

آسیب شناسی این قضیه پیچیده و ناراحت کننده است.

مهمترین دلیل آن مدیریتی است که متأسفانه در همه زمینه‌ها گریبانگیرمان است.

وی ادامه داد:

ما طراحان بسیار بسیار خوبی در داخل و خارج از کشور داریم که برند دارند و حرفه‌ای کار می‌کنند.

اما متأسفانه اعتماد کردن و سپردن کار به کاردان در کشور ما ضعیف است.

من چندین دوره است که طرح نمی‌دهم چراکه پس از ۲۰ سال فعالیت در این زمینه در نهایت به این نتیجه می‌رسی که اصلا کار نکنی و از گردونه خارج شوی.

سال ۷۹ لباس فارغ‌التحصیلی دانشگاه هنر را طراحی کردم.

هنوز هم همچنان می‌پوشند و طرح موجود است.

امثال من هم زیاد هستند.

یکی از طرح‌های پیشنهادی برای لباس تیم ملی المپیک که متأسفانه انتخاب نشد

طرح‌های زیادی برای لباس کاروان تیم ملی المپیک ارائه شد

ناصری در میان سخنانش به این نکته اشاره کرد که برای لباس کاروان تیم ملی المپیک طرح‌ها بسیاری ارائه شد.

او در رابطه با این موضوع اشاره کرد:

این دوستان مطرح می‌کردند داوریِ طرح‌ها پروسه خوبی داشت.

چینش این داوری، هم از حوزه صنعت، هم دانشگاهی و همه حوزه‌ها را دربرمی‌گرفت.

ولی متأسفانه این دوستان هم شوکه شده بودند که چگونه یکدفعه این طرح تایید شد.

دوستانی که طرح ارائه داده بودند، مطرح کردند طرحی که برای خانم‌ها طراحی شده بود از یک مرحله‌ای به بعد وارد مرحله داوری شده و همه نگاه‌ها به سمت آن لباس رفته است.

از طرفی یکسری لابی گری‌هایی هم وجود دارد.

به نوعی که یکی از دوستان می‌گفت با او تماس گرفتند و پیشنهاد دادند یکسری طرح روی کارهایت انجام بده ما طرح را در رده‌های کارهای برتر می‌بریم.

لطمه نگاه‌های غیر تخصصی به کار طراحان

محسن ناصری معتقد است در کشور ما نوعی نگاه‌های غیر تخصصی وجود دارد که به کار طراحان لطمه سنگینی وارد می‌کند.

به عقیده این استاد دانشگاه، کشور ما در این زمینه بسیار بسیار غنی است.

او در ادامه گفت:

کشوری مثل افغانستان که با آن‌ها اشتراکات فرهنگی هم داریم، طراحی لباس بسیار زیبایی داشت.

حال ما وارد بحث کشورهای توسعه یافته نمی‌شویم که طرح‌های خوبی داشتند و برندهای خوبی برایشان کار کرده بودند.

البته یکسری کارها هم خوب نبودند.

ولی انتظار می‌رود با توجه به اینکه ایران شاخصه‌های فرهنگی بسیار بالایی دارد حداقل از این شاخصه‌ها استفاده شود.

ناصری همچنین افزود:

به هر حال المپیک و رویدادهایی اینچنینی جایگاهی است که ما می‌توانیم نگاه‎ها را نسبت به ایران تغیر دهیم.

با توجه به اینکه این رویداد مخاطب بسیار بالایی در سطح دنیا دارد، اینجا فرصت خوبی است که تأثیرات خوبی بگذارد.

اما این اتفاق نمی‌افتد.

انقدر طراحی این لباس ضعیف بود که در مرحله‌ای مطرح کردند از دستور کار خارج شده است.

سپس اعلام شد کاروان لباس اسپورت دیگری می‌پوشد اما در افتتاحیه کار را که دیدیم شوکه شدیم.

خود این یک دهن کجی است!

متأسفانه نگاه غیرتخصصی حاکم است.

طراحان را بازی می‌دهند و این اتفاق بدتری است.

طرحی که ضعیف‌ترین طرح ممکن بود انتخاب شد!

ناصری در سمت داوری جشنواره ایده‌های برتر فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی نیز فعالیت دارد.

وی در رابطه با داوری طرح‌های ارائه شده برای لباس تیم ملی المپیک گفت:

اغلب داورهای این دوره، از بنیاد مد و لباس بودند.

باید از نظرات انجمن طراحان پارچه و لباس که به هر حال متولی هم بحث آموزش است و هم بحث  سازماندهی و ارتباطات طراحان در ایران، بیشتر استفاده شود.

همین طور طراحان مستقل که کار می‎کنند، برندهایی را شکل دادند و موفق هم بودند.

حیف است به آن‌ها بها ندهیم. مدام هم می‌گوییم استقلال، تولید داخلی.

دست آخر در این نگاه مدیریتی، کسی تصمیم می‌گیرد که از فرم، رنگ و نشانه‌ها چیزی نمی‌فهمد.

همه انسان‌ها از یک سطح زیبایی شناسی برخوردارند.

ولی نمی‌دانم چرا آخر کار، آن طرحی انتخاب می‌شود که در زمره ضعیف ترین‌هاست.

یا اینکه طرح‌ها را به سمت ضعیف‌ترین کار هدایت می‌کنند.

طرح‌های خوب زیاد بود اما برایمان سوال است که چرا ضعیف‌ترین چیزی که می‌توانست اتفاق بیفتد را می‌بینیم.

این یک نوع دهن کجی است!

باید اعتماد کنند و کار را به اهل فن بسپارند و نگاه مدیریتی صرف را بردارند.

بازخورد آن را در سطح دنیا ببینند و بعد از آن تصمیم بگیرند که همین رویه را ادامه دهند یا نه به همان رویه قبلی خودشان برگردند.

لباس رسمی پیشنهادی برای تیم ملی المپیک که انتخاب نشد

روند انتخاب لباس تیم ملی المپیک

آزاده عسگری، طراح و مجری لباس از روند انتخاب لباس تیم ملی المپیک سخن می‌گوید.

وی که خود صاحب یکی از برندهای به‌نام است، از آغاز در تمامی مراحل فراخوان مربوطه شرکت داشت.

وی در این رابطه گفت:

اولین فراخوان طراحی لباس برای المپیک ۲۰۲۰ توکیو در تابستان سال ۱۳۹۸ در سایت بنیاد ملی مد و لباس و به دنبال آن خبرگزاری‌های دیگر آغاز شد.

متقاضیان شرکت در این طرح، به دو صورت مجموعه و غیر مجموعه می‌توانستند آثار خود را ارسال کنند.

حضور به‌صورت غیر مجموعه حداکثر پنج اثر در هر بخش و در قالب مجموعه‌سازی حداکثر سه مجموعه در هر بخش امکان‌پذیر بود.

آثار درخواستی در چهار دسته اصلی تقسیم بندی می‌شدند.

ست رسمی آقایان، ست رسمی بانوان، ست ورزشی آقایان، ست ورزشی بانوان

که هر کدام نیز شامل آیتم‌های مخصوص به خود بوده است.

شورای انتخاب آثار با حضور کارشناسان و اساتید متخصص طراحی لباس و دوخت و همچنین کارشناسان تخصصی کمیته ملی المپیک تشکیل شد.

بعدتر داوری با نشست ستاد عالی بازی‌های المپیک، پارالمپیک، آسیایی و پارآسیایی با حضور مسعود سلطانی فر وزیر ورزش و جوانان، عباس صالحی امیری رییس کمیته ملی المپیک، جمعی از معاونان و مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس کشور برگزار شد.

طرح‌های پیشنهادی لباس کاروان تیم ملی المپیک نیز در همین نشست بررسی شد.

بی‌عدالتی و لابی عامل رقم خوردن اتفاقی ناخوشایند

این طراح لباس از شرایط موجود برای داوری طرح‌ها گلایه کرد و گفت:

یکی از جدی‌ترین آسیب‌های این فرآیند، تغییر نقش‌ها و عدم رعایت قوانین تعریف شده در فراخوان مربوطه است.

بی‌عدالت و لابی نقطه آغاز اتفاقات ناخوشایند انتخاب لباس کاروان تیم ملی المپیک ۲۰۲۱ بود.

به عنوان مثال شورای عالی برندهای پوشاک ایران و یک برند دیگر بعد از داوری‌های متعدد آثار طراحان اجرا شده در مرحله نهایی بدون گذراندن مراحل داوری وارد پروسه انتخاب شدند.

وی در ادامه افزود:

به گفته رسمی خود شورای عالی برندها، هیأت داوری اعلام کرده که هیچ کدام از طرح‌ها شرایط اولیه برای انتخاب اولیه را احراز نکرده‌اند و از شورای عالی برند دعوت به عمل آمده است.

همچنین هیأت داوری ادعا کرده که به طراح‌ها فرصت ۱۰ روزه برطرف کردن نواقص طرح‎ها را داده است که بنده و طراحان دیگر ۱۰۰ درصد این ادعا را رد می‌کنیم.

تمامی طراحان منتخب از موضوع ورود تیم جدید و فرصت ۱۰ روزه رفع نواقص کاملا بی اطلاع بودند.

بعد از بی خبری بیش از یک ساله به دلیل تعویق برگزاری المپیک توکیو، لباس رونمایی شده همه را شگفت زده کرد.

جای تعجب است با اینکه مدیرعامل محترم یک برند در تمامی مراحل داوری حضور داشته، ناگهان این بار همان برند به عنوان یکی از اعضای شورای عالی برندها به همراه اعضای دیگر این شورا به عنوان ارائه دهنده طرح و بدون گذراندن هیچ یک از مراحل قبلی در فراخوان شرکت می‌کنند. 

اجحاف در حق افراد با استعداد

با شنیدن سخنان این دو طراح مطرح کشورمان، مشخص شد که حتی در تعیین لباس کاروان تیم ملی المپیک نیز لابی و سلیقه شخصی حرف اول را می‌زند.

همین مسأله سبب شد تا شاهد لباس‌هایی باشیم که از لحاظ بصری به هیچ وجه زیبایی لازم را نداشتند.

ایران ما از لحاظ هنری در رده کشورهای بسیار غنی قرار می‌گیرد.

جای آن بود که برای مثال از طرح‌های زیبای اسلیمی که در معماری قدیمی ایران نیز به چشم می‌خورد برای پارچه طرحدار این لباس‌ها استفاده می‌شد.

به هرحال المپیک رویدادی‌ست که هر بخش آن می‌تواند یکی از ویژگی‌های برجسته کشورمان را به رخ جهانیان بکشد.

در این رویداد هر کشوری به خصوص ایران، زیر ذره‌بین خاصی قرار دارد.

در طراحی لباس کاروان تیم ملی المپیک جای خالی هنر ایرانی به شدت خودنمایی می‌کرد.

این اولین بار نیست که بسیاری از استعدادهای ایرانی نادیده گرفته می‌شوند.

آیا در کشوری که از هر سو با مشکلات مختلف دست و پنجه نرم می‌کند، بهتر نبود به نیروی جوان و تازه‌کار که برای هنر ارزش قائل است بیشتر توجه می‌شد؟

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *