مهاجران در حال ترک دوبی هستند و این خبر بد اقتصادی برای این کشور است. با برات نیوز همراه باشید. کمتر از یک ماه دیگر باقی مانده تا 25 سال زندگی برای سارا سیسونز در دوبی به پایان برسد. این زن 39 ساله در ماه می سال جاری به همراه همسر و دخترش به استرالیا بازخواهد گشت. او ابتدا در نوجوانی هنگامی که پدرش خلبان هواپیمایی امارات بود، به این کشور آمد و سالهای سال ماندگار شد. او که اکنون دارای یک کافه کوچک و مشاور آزاد منابع انسانی است در این مورد می‌گوید: دوبی مثل خانه من است اما اکنون هزینه‌های زندگی در اینجا به شدت گران شده است و هیچ امنیتی برای مهاجرین وجود ندارد. اگر همین پول را به استرالیا برگردانم، حداقل بیمه درمانی و آموزش رایگان خواهیم داشت.

تاثیر خروج مهاجران بر اقتصاد دوبی

این انتخابی است که میلیون ها مهاجر در این کشور ساحل خلیج فارس با آن روبرو هستند، زیرا تبعات ناشی از این بیماری همه گیر و افزایش قیمت حامل ‌های انرژی موجب تعدیل اقتصادی می‌شود. سلاطین ثروتمند تجارت خلیج فارس که سال‌های سال امورات خود را به کارگران خارجی وابسته و سپرده بودند، اکنون با ترس از دست دادن و مهاجرت آنها به کشور خودشان روبرو هستند؛ اتفاقی که قطعا روی اقتصاد دوبی تاثیرگذار خواهد بود. الگوی اقتصادی این کشور با حضور ساکنین و مهاجران خارجی که حدود 90 درصد مردم این کشور را تشکیل می‌دهد، ایجاد شده است.

خانواده‌های زیادی در این کشور از کودکی تا پیری خود را گذرانده و بزرگ شده‌اند، اما هیچ مسیر رسمی برای شهروندی یا اقامت دائم و مزیتی برای خدمات درمانی و … پیدا نکردند و برای این هدف متحمل هزینه شدند.

آکسفورد اکونومیک تخمین می زند که امارات متحده عربی که دوبی بخشی از آن است، ممکن است 900000 شغل به همین دلیل از دست بدهد. روزنامه ها این روزها پر است از خبرهایی که طی آن کارمندانی از هند، پاکستان و افغانستان در پرواز بازگشت به کشور خودشان هستند و حتی از کار با درآمد بالا در یک کشور خارجی هم گذشتند. این موضوع ضربه ناخوشایندی برای اقتصاد امارات خواهد بود که سال‌ها به سمت رشد مستمر پیش رفته بود.

بیشترین ضربه بر کدام کسب و کارها خواهد بود؟

رایان بول تحلیلگر خاورمیانه می‌گوید: خروج مهاجران طبقه متوسط می‌تواند یک مارپیچ مرگ برای اقتصاد ایجاد کند. بخش‌هایی که مانند رستوران‌ها، کالاهای لوکس، مدارس و کلینیک‌ها که بیشترین خدمات را به این خانواده‌ها ارائه می‌کرد، اکنون ضربه می‌خورند. بدون پشتیبانی دولت، این خدمات نمی‌توانند به کار خود ادامه دهند.

با این وجود هستند کسانی که تصمیم به ترک کار با وجود این رکود اقتصادی جهانی برایشان ساده نیست. برخی از ساکنین و مهاجران دوبی نیز کار خود حفظ می کنند تا با بیکاری مبارزه کنند. سازمان بین المللی کار می‌گوید: بیش از 1 میلیارد کارگر در سطح دنیا وجود دارد که به دلیل بیماری کرونا در معرض ضرر شغلی یا کاهش سطح حقوق هستند.

برخی از رهبران کشورهای حوزه خلیج فارس مانند نخست وزیر کویت نیز از چنین اتفاق‌هایی خوشحال هستند. آنها خارجی‌ها را ترغیب می‌کنند که شغل‌های فعلی خود را ترک کنند تا فرصت‌های شغلی برای افراد محلی ایجاد شود.

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *