پیش بینی روابط آلمان و واشینگتون کار ساده‌ای نیست، چرا که گفته می‌شود در این امر بسیاری از عوامل با هم مخلوط شده و ممکن است مشکل ساز شوند.

«زمانی که می‌توانستیم کاملا به دیکران اعتماد کنیم، گذشته است.»

به گزارش برات نیوز، این سخنان آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان پس از یک نشست دشوار G-7 و ناتو با رئیس جمهور دونالد ترامپ در سال 2017 بود.

این جمله دور شدن از تمایل معمول او به سمت روابط بین آتلانتیک بود.

به طور گسترده‌ای به عنوان یک نقطه عطف شناخته شد.

علیرغم بیانیه‌های ناگهانی دولت ترامپ، مرکل ترجیح داد آرامش خود را برای چند سال آینده حفظ کند.

احتمالاً منتظر رئیس جمهور جدید در سال 2020 است.

او و نهادهای آلمانی آنچه را که می‌خواستند به دست آوردند:

در دولت جو بایدن یک رهبر جدید ایالات متحده با یک دستور کار چندجانبه و طرفدار اروپا وجود دارد.

اما علی رغم اینکه روابط در حال حاضر بسیار دوستانه‌تر هستند، بعضی از موضوعات اصلی همچنان وجود دارد.

آندریاس دامبرت، عضو هیئت مدیره Atlantik Brücke، یک سازمان غیر انتفاعی که روابط آلمان و آمریکا را ارتقا می‌دهد، در یک مصاحبه تلفنی با CNBC گفت:

«موضوعات بزرگی مانند Nord Stream 2 و هدف هزینه‌های ناتو 2٪ از تولید ناخالص داخلی، همچنان موضوعات مورد اختلاف باقی خواهد ماند.»

Nord Stream 2 خط لوله انتقال گاز به رهبری روسیه است که امید می‌رود انرژی پایدار برای اروپا را فراهم کند.

دامبرت افزود: «هیچ گونه اقدام مستقیمی با دولت جدید ایالات متحده وجود ندارد.

به خصوص وقتی صحبت از توافق تجارت آزاد است، این احتمالاً امکان پذیر نیست.»

آنگلا مرکل
آنگلا مرکل

نگرش در مورد چین در خصوص پیش بینی روابط آلمان با واشینگتون

پیش بینی روابط آلمان با واشینگتون کار ساده‌ای نیست، چرا که بسیاری از عوامل با هم آمیخته می‌شوند.

به عنوان مثال، به نظر می‌رسد که ایالات متحده خواستار تعهدی روشن برای اولویت قرار دادن روابط با کاخ سفید نسبت به روابط با چین و روسیه است.

رئیس جمهور جو بایدن در سخنرانی خود در جریان کنفرانس امنیتی مونیخ در ماه فوریه گفت:

«ما باید در برابر سواستفاده‌های اقتصادی و زورگویی‌های دولت چین که پایه‌های سیستم اقتصادی بین‌المللی را زیر پا می‌گذارد، ایستادگی کنیم.»

او در بخش دیگری از این سخنرانی افزود:

«كرملین به دموكراسی‌های ما حمله كرده و فساد را مسلح می‌سازد تا سیستم حاكمیت ما را تضعیف كند.»

بیشتر بخوانید: آمازون زیر ذره‌بین آلمان

وقتی صحبت از رابطه با پکن می شود، آلمان به طور معمول منافع اقتصادی خود را بالاتر از هر چیز دیگری قرار می‌دهد. اما این تغییر خواهد کرد.

نوآ باركين، سردبير مسئول گروه Rhodium  چين مستقر در برلین گفت:

«فشار زیادی برای تغییر نگرش نسبت به چین وجود دارد که از داخل آلمان در حال افزایش است.

بخش‌هایی مانند حزب سبزها، از CDU مرکل خواستار یک خط مشی سخت‌تر هستند.»

وقتی صحبت از روسیه می‌شود، همه چیز دشوارتر است.

به ویژه به لطف خط لوله Nord Stream 2، که از پشتیبانی گسترده‌ای در آلمان برخوردار است.

مشکل روسیه همچنین به طور منظمی با مساله هزینه ناتو ارتباط دارد.

منتقدان می‌گویند که آلمان نمی‌تواند از ناتو درخواست حمایت کند اما سهم عادلانه خود را هم از بودجه پرداخت نمی‌کند.

در حالی که روسیه همچنین از طریق خط لوله گاز بودجه را تأمین می‌کند و هنگامی که همه چیز اشتباه پیش می‌رود انتظار حمایت کامل ایالات متحده را دارد.

حمایت ناتو

حزب سبزها، به عنوان یک پادشاه بالقوه در برلین با برگزاری انتخابات فدرال که در ماه سپتامبر برگزار می‌شود، دیدگاه دیگری دارند که در ایالات متحده هم مورد تأیید قرار گرفته است.

حزب سبز که در سال 1980 با تمرکز روشن بر جنبش صلح و نجات محیط زیست تأسیس شد، از خروج از ناتو و جدا شدن از اقدامات نظامی حمایت کرده است.

خط رسمی حزب از آن زمان تغییر کرده است اما رهبران حزب هنوز در سختی گرفتن اعضای خود برای پشتیبانی کامل از آن هستند.

آلمان و سایر کشورها به دلیل عدم کمک کافی به بودجه‌های دفاعی خود مورد انتقاد قرار گرفته‌اند.

هدف ناتو 2٪ تولید ناخالص داخلی است.

Annalena Baerbock، یکی از نامزدهای حزب سبز برای سمت صدر اعظمی و ستاره در حال ظهور در صحنه سیاسی، در مصاحبه با روزنامه Die Zeit گفت:

«من فکر می‌کنم جهت گیری 2٪ در مورد هزینه‌های ناتو یک بحث پوچ است.»

جهت‌گیری سیاست اقیانوس اطلس به تشکیل دولت ائتلاف بستگی خواهد داشت.

چرا که مرکل از قدرت کنار می‌رود و آلمان در اواخر سال جاری به یک رهبر جدید رأی می‌دهد.

اگر حزب CDU او در نهایت با حزب لیبرال، FDP اداره شود، اوضاع متعادل خواهد بود.

چرا که هر دو تعهد قاطعی نسبت به ایالات متحده دارند.

اگر CDU با سبزها همکاری کند، به خصوص به دلیل هزینه‌های ناتو، همه چیز پیچیده‌تر می‌شود.

در مورد ائتلاف به اصطلاح جامائیکا از CDU، حزب FDP و سبزها ، دو نماینده ضد تعادل بزرگ در پارلمان خواهند داشت تا بتوانند هر قانونی را که تصویب می‌کنند کاهش دهند.

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *