به تازگی در بخش تجاری کشاورزی بحث واردات یونجه از روسیه بر سر زبان‌ها افتاده است.

به گزارش برات‌نیوز، واردات یونجه یکی از عجیب‌ترین فعالیت‌های تجاری‌ست که ایران در قرن اخیر به آن وارد شده است.

در خبرهای منتشر شده می‌خوانیم که ظاهراً 150 هزار تن یونجه تا به امروز از روسیه به ایران وارد شده است.

اما واقعاً شنیدن چنین خبری دور از انتظار بود.

در ابتدای سال جاری خبری مبنی‌بر اینکه 51 هزار هکتار از زمین‌های کشاورزی قزوین زیر کشت علوفه قرار دارد، منتشر شد.

لیست اسامی این علوفه شامل یونجه نیز بود.

یونجه از جمله محصولات کشاورزی‌ست که به صورت دیم و آبی در ایران کشت می‌شود.

حتی بسیاری از شهرهای ایران به دلیل برخورداری از وضعیت آب و هوایی مناسب، قطب کاشت یونجه شناخته شده‌اند.

در همین زمینه، شهرستان ریگان در استان کرمان، به دلیل تنوع آب و هوایی و ظرفیت خوب در زمینه کشاورزی قطب تولید یونجه در استان و حتی شرق کشور شناخته می‌شد.

سال گذشته، این کشاورزان شهرستان با کشت یونجه علاوه‌بر تأمین علوفه دام خود، علوفه دام شهرستان‌های شرقی و شرق کشور را نیز تأمین کرده بودند.

یونجه در مناطق مرکزی و جنوبی ایران به مقدار بسیار زیاد کشت می‌شود.

استان مرکزی نیز از جمله استان‌هایی‌ست که به سبب کوهستانی بودن دارای مراتع بسیاری است.

در این استان نیز کشت یونجه به خوبی پاسخگوی نیاز کشور است.

با این پیشینه شنیدنی، خبر واردات یونجه تعجب برانگیز و غیرقابل باور است.

اما اصل موضوع از چه قرار است؟

چرا در کشوری که خود پتانسیل بسیار بالایی برای تولید یونجه دارد باید واردات یونجه انجام شود؟

چرا به جای بخش صادرات در این حوزه، بخش واردات فعال شده است؟

تهاتر نفتی راه‌کاری قدیمی اما مؤثر

منصور پوریان، رییس شورای تأمین‌کنندگان دام کشور در رابطه با واردات یونجه اظهاراتی ارائه داد.

وی در بخشی از سخنانش در رابطه با مشکلات دام پروری ایران گفت:

در سال جاری با توجه به شرایط کرونایی و کاهش مصرف، بیشتر دام پرواری زمستان ۹۹ و نیمه نخست سال جاری دست دامدار مانده و باعث شده که دام چربی بگیرد.

به‌طوری‌که در حال حاضر نزدیک به ۷ میلیون رأس گوسفند چربی‌گرفته و ۲۰۰ هزار رأس گوساله بالای ۸۰۰ کیلوگرم داریم که دست تولیدکننده مانده است.

او تهاتر نفتی را برای بخش کشاورزی از جمله اقدامات ضروری خواند.

بیشتر بخوانید: استقلال کشاورزی با طرح امنیت غذایی

پوریان در این زمینه ادامه داد:

تهاتر فعالیت قدیمی در اقتصاد است.

ما با استفاده از آن می‌توانیم در ازای نفت یا مشقات آن، کالای اساسی وارد کشور کنیم.

تا جایی که اطلاع دارم بعد از تحریم‌های بانکی بیشتر خریدهای ما به صورت تهاتر کالایی پیش می‌رفت.

یعنی کالا در ازای کالا، به این صورت که برای هر کدام قیمتی تعریف می‌شده سپس مابه‌تفاوت آن‌ها کالا مبادله می‌شد.

پوریان در ادامه افزود:

در ایران برای بعضی کالاها وضعیت نسبی داریم.

شاید برای تهیه بعضی کالاها با مشکل رو به رو شویم.

اما با کمک تهاتر می‌توانیم کالای مورد نیاز را تهیه کنیم.

از زمانی که مشکلات بانکی و تحریم‌ها بیشتر شد شاهد رشد تهاتر با کشورهایی که امکان تعامل داشتند، بودیم.

وی همچنین تصریح کرد:

یکی از مشکلات کشور ما فروش نفت است.

با فروش نفت، ارز وارد کشور می‌شود تا بتوانیم در مقابل آن کالاهای مورد نیاز را تأمین کنیم.

البته این مبادله کالا با کالا همیشه با نفت انجام نمی‌شود.

برای مثال به چین ماده اولیه مانند سنگ می‌دهیم اما در مقابل کالای نهایی تحویل می‌گیریم.

برخی کالاها امتیاز خوبی برای واردات و صادرات هستند

پوریان در ادامه بحث تهاتر نفتی با دیگر کشورها، برخی کالاها را دارای امتیاز خوبی برای واردات و صادرات دانست.

به گفته او، واردات و صادرات به چند صورت مانند ارز و تهاتر صورت می‌گیرد.

درحال حاضر استفاده ارز برای کشور ما امکان پذیر نیست.

اما تهاتر انجام این کار را برای ما ممکن کرده است.

وی در رابطه با مشکلات صادرات ارزی برای اقتصاد ایران اظهار کرد:

یکی از مشکلات اقتصادی ما، ارزی بود که وارد کشور می‌کردیم.

 زیرا باید وارد سیستم ارزی می‌شد اما بحث نبود ارز، کمبود ارز و عدم بازگشت ارز سبب شد مجموعه اقتصادی کشور با مشکل روبه‌رو شود.

در این راستا بسیاری از صادرکنندگان چنان با مشکل مواجه شدند که مجبور به تعطیلی کارشان شدند.

به‌ وسیله تهاتر می‌توان کالای مورد نیاز کشور را وارد و مشکل را حل کرد.

امروز مشکل اصلی ایران واردات است.

اما این کار یکی ابزارهایی است که تحریم‌ها را دور می‌زند.

واردات یونجه از روسیه نوعی تهاتر است

به گفته پوریان تهاتر نفتی حتی در بخش کشاورزی نیز به کمک اقتصاد ایران آمده است.

به گفته او، در سال‌های اخیر موضوع تهاتر نفت و نهاده‌های دامی با روسیه از جمله مهم‌ترین تعاملات تجاری میان ایران و روسیه بود.

وی در این رابطه افزود:

در سال 97 می‌توانستیم در ازای واردات 2 کیلوگرم لاشه گرم، یک کیلوگرم دام زنده صادر کنیم.

اینگونه مشکل ما برطرف می‌شد که متأسفانه تداوم نیافت.

در همین راستا ما پیشنهاد تهاتر دام زنده با نهاده‌های دامی را به وزارتخانه داده‌ایم.

اما متأسفانه تاکنون بدون پاسخ مانده است.

رییس شورای تأمین دام کشور یکی از مشکلات بخش دام ظروری ایران را مشکل انباشت دام پرواری دانست.

پوریان در این رابطه گفت:

با وجود مصوبه اردیبهشت امسال مبنی‌بر مجوز صادرات دام زنده، هنوز هیچ گامی تا امروز در راستا برداشته نشده است.

با این روند انباشت دام، دام‌های پرواری پاییز هم به میزان موجود افزوده می‌شود.

در حال حاضر قیمت هر کیلوگرم گوشت قرمز بین 55 تا 60 هزار تومان است.

این گوشت حداکثر تا 150 هزار تومان دست مصرف کننده می‌رسد.

اما قیمت گوشت منجمد وارداتی تقریبا 220 هزار تومان می‌شود.

بنابراین ادامه این روند ظلم به تولیدکننده و دامدار است.

خشکسالی واردات یونجه را افزایش داد

پوریان در رابطه با واردات یونجه ادامه داد:

امسال به دلیل خشکسالی مجبور به واردات یونجه از روسیه شدیم.

تا امروز بیش از 150 هزار تن واردات صورت گرفته است.

خشکسالی ایران تا جایی ادامه پیدا کرده بود که در اردیبهشت ماه سال جاری، کشت محصولات آب بر در ایلام ممنوع اعلام شد.

از جمله محصولاتی که کشت آن‌ها ممنوع شد می‌توان به هندوانه، برنج، ذرت و یونجه اشاره کرد.

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای ایلام این تصمیم را به علت کم آبی برای تداوم آب رسانی به محصولات مهم‌تر ضروری خوانده بود.

بد نیست بدانید که یونجه در میان محصولات کشاورزی ایران حکم طلا دارد.

این محصول گران قیمت برای تولید عسل و همچنین تغذیه دام‌ها بسیار کاربردی‌ست.

حالا با توجه به بحث مهم بودن تهاتر در بخش کشاورزی و همچنین موضوع خشکسالی در سال جاری، واردات یونجه کم‌تر تعجب‌برانگیز می‌شود.

اما با این حال، با توجه به اینکه ایران ظرفیت مناسبی برای کشت یونجه دارد، باید فکری اساسی برای کاهش واردات این محصول بسیار مهم کرد.

اشتراک گذاری :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *